நான் வாழ்வில் கண்ட மனிதர்கள் ... வாத்தியாரம்மா...! பூர்வ ஜென்ம பந்தம். 


ஆமாம் , இவர் கணவர் பஞ்சாயத்துப் பள்ளியில் வாத்தியார் வேலை பார்த்ததால் இவரையும் நாங்கள் வாத்தியாரம்மா என்றே அழைப்போம். பிறப்பால் ஆந்திர மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர் .. வாழ்க்கை முறைக்கு எங்கள் ஊர் வந்தவர். எனது மாமனார் ஒற்றைச்சடைபோட்டு இவரது கணவரிடம் ஐந்தாம் வகுப்பு படித்த விபரத்திலிருந்து...பின்னாளில் அவர் பஞ்சாயத்து சேர்மனாகி இவர்தம் மருமகளுக்கு டீச்சர் வேலை போட்டு கொடுத்த காலம் வரை ஊர்சங்கதிகளை, மறைந்தது, மறையாதது ; தெரிந்தது தெரியாதது எல்லாம் வந்த மருமகள்களாகிய எங்களிடம் அக்கு வேறாக ஆணி வேறாக சொல்லி வைப்பார்.. ஒன்றும் தெரியாததுபோல் இருந்து கொள்வார். இத்தனை உரிமையும் அவருக்கு எப்படி வந்தது. என் மாமியார் அவருக்கு நல்ல சிநேகிதமானார் அந்த நாளிலிருந்தே. பல இக்கட்டுகளில் அவருக்கு வாத்தியாரம்மா தன கணவர் இறந்தபிறகும் கூட உறுதுனையானார். நம்பிக்கைக்கு பாத்திரமானார். மருத்துவமனைத் தொடர்பு சங்கதிகள் அன்றைக்கு ஒன்பது பேருக்கு மேலிருந்த குடும்பத்தில் நீண்ட நாட்கள் ஒருவர் மாற்றி ஒருவருக்குவந்தால் எவ்வளவு கஷ்டம். வாத்தியாரம்மாதான் அடுப்படியில் அனைத்தும் பார்த்து கொடுப்பார். அவர்தம் எழுபதாவது வயதிலும் வத்தல், வடாம் எதுவானாலும் சலிக்காமல் முட்டிக்கால் வலியோடு தளர் நடை யானாலும் எட்டி வைத்து நடந்து செயல்படும் அழகை நாங்கள் ரசிப்போம். சமையல் காய்கறிகளோ, உணவுகளோ மீதமாவது பிடிக்காது. அதை தன் கைப்பக்குவத்தால் மாற்றி வித்தியாச உணவு படைப்பதில் வல்லவர். கோலங்கள் விதம் விதமாகப் போடுவதில் வல்லவர். பொங்கல் வந்தால் இவர் போடும் கோலங்கள் சாணி மெழுகிய அடுப்படியிலிருந்து வாசல் வரை பிரசித்தம். ஆயில் பேயிண்டில் எங்கள் பூஜை அறையில் இவர்போட்ட கோலத்தை அழிக்க மனமில்லாது இன்னும் வைத்துள்ளேன்.

வளர்ந்த உருவம், கருத்த தேகம், வெள்ளை ரவிக்கை ,தே உடுத்தும் தேவகிரி புடவையோடு சுருண்ட கேசத்தை நேர்த்தியாகக் கொண்டையிட்டு ,அந்தக் காதில் பளிச்சிடும் ஏழு கல்லுத் தோடு சகிதமாய் இருப்பதை நாங்கள்...பார்த்துவிட்டு..இப்பவே நீங்க இப்படியிருந்தா வயசில எப்படி இருக்கமாட்டீங்க ...என்று சொல்லி சிரிக்கையில் ..சற்று நாணியே..’ எத்தனை பேரு பார்த்து நிற்பானுங்க ..போடா கம்மனாட்டி...ருவன். அதெல்லாம் தனத்தம்மாகிட்ட நடக்குமா...! ‘ சொல்லி பெருமை கொள்வார். இரண்டு மகன்கள் குடும்பமும் நன்கு இருக்கையில் அவர்கள் கூட இருப்பதில்லை. எங்க வீட்டில் தான் இருப்பார்..ஒரு வித்தியாசமான முறை என்னவென்றால்...மாதம் பூராவும் எந்த மகனையாவது, மருமகளையாவது திட்டிக் கொண்டும் சபித்துக் கொண்டும் இருப்பவர், அந்த முதல்தேதி பென்ஷன் பணம் வந்ததையும், தான் சீட்டுபோட்டு கிடைத்த பணத்தையும் முதல் வேலையாக மகன் கையில் கொடுத்துவிட்டுதான் வருவார்.

இதில் கண்ணாடி மாட்டி தினம் தினத்தந்தி பேப்பரை படிக்கும் அழகே தனி...புதிது புதிதாக வந்த நலத்திட்டங்களை தன்னைப் போன்றே தனித்திருப்பவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லி ...கலெக்டர் ஆபீஸ் தாசில்தார் ஆபீஸ் என்றெல்லாம் அழைத்துச் சென்று பென்ஷன் வாங்க ஏற்பாடு செய்து புண்ணியம் கட்டிக் கொண்டார். நான் அதிகம் அவர் அருகாமையில் இருந்துள்ளேன். கால்வலி, தலை வலி, மூச்சுக்குத்து என்று உடல் நலக்குறைவிற்கு தனக்குத்தானே கைப்பக்குவமாய் வைத்தியம் பண்ணிக் கொள்வார்......ஒருமுறை தோள்பட்டை, முதுகு வலியால் துடித்தபோது அவர் வேண்டாம் என்று சொன்னதை மீறி நான் நன்கு பிடித்துவிட்டு சுகப்படுத்த பெரிய இடத்துப் புள்ள எனக்கு பிடிச்சுவிடரையேம்மா என்று மனம் நெகிழ்ந்தார்... நான் இதில் என்னம்மா... அத்தை முதற்கொண்டு எங்கள்வரை என்னென்ன கவனம் வைக்கிறீர்கள் எங்கள் மீது என்று சொல்லிடுவேன். பிறகு ஒரு சங்கதி என் மனதை வருத்துவது.. என்னவென்றால்... மனிதர்க்கு நாற்பதில் நாய்குணம் என்பார்கள் . எங்கள் அத்தை விஷயத்தில் நான் கண்டேன்.. சின்ன சின்ன தவறுகளுக்கெல்லாம்... சனியனே... மூதேவி... இது எங்க போச்சு ... ? ...அதுதான் மருமக சோறு போடாம எடுத்து சாத்தராளுக.. வரதெல்லாம் மகனுகிட்ட கொடுத்துட்டு மூதேவி முடியலைனா இங்க வரது... என்றெல்லாம் பேச ஆரம்பித்தார்கள். என் மாமனார் இவற்றை தாங்க முடியாமல் மனசுக்கு பிடிச்சிருந்தா அதை உடன் வைத்துக் கொள்... அல்லது அது மகனிடம் செல்லட்டும் என்பார். ஒரு நாள் காது பொறுக்கமாட்டாமல் அவர்களை வந்து அழைத்துப் போகச் சொல்லிவிட்டார். தன் எண்பத்தைந்தாவது வயதில் அந்த அம்மாள் அப்போதும் எங்கள் அத்தையிடம் பணம் கொஞ்சம் வைத்திருக்கச் சொல்லி கொடுத்துவிட்டு சென்றது. ஆனால் மகனோடு இல்லை. தனியாக ஒரு வலசில் சிறிய அறை ஒன்று வாடகைக்கு எடுத்துக் கொண்டு கடையில் உணவு வாங்கி காலம் தள்ளியது.

தொண்ணூற்றிரண்டு வயது ஆகும்போது எங்கள் அத்தைய வரச்சொல்லி அடுத்தடுத்து ஆட்கள் வந்தனர். உயிர்போகாமல் இருபது நாட்களாய் இழுத்துக் கொண்டிருந்தது. ஒருநாள் எங்களிடம் சொல்லிக் கொண்டு எங்கள் அத்தை சென்றார்... அங்கு அது ‘ வா தனம்...என்று சொல்வதற் கூட முடியாது கண்களில் நீர்கசிய ஜாடையில் சொல்ல இவர் சிறிது பால் ... அவர் வாயில் ஊற்ற உயிர் பிரிந்தது.. அத்தையின் கையில் தான் கடைசித் தண்ணி இறங்கனும் என்ற வைராக்கியம்.... அந்த அம்மாவுக்கு... இது அவர்களுக்குள் பல்லாண்டு வந்த நட்பின் உறவுக்கு மேலுள்ள ஒரு பந்தம்தானே... அடிக்கடி என் அத்தை சொல்லுவார் ,மனம் உருகுவார் ... எனக்கும் வாத்தியாரம்மாவிற்கும் ஏதோ பூர்வஜன்மத்துப் பந்தம் உள்ளது என்று... இவரிடம் இருந்த வாத்தியாரம்மா பணம் ... அவர்தம் இறுதிச் செலவுக்கே ஆனது... யார் கையையும் எதிர்பாராத அவரது வைராக்கியம் அன்று என் மனதில் ஆழமாய்ப் பதிந்தது. இன்று எங்கள் அத்தை சொன்ன பூர்வ ஜென்மத்து பந்தம்... அதன் அர்த்தம் விளங்குகிறது. சிலர் வாழ்வில் இதுபோன்ற நட்புகள் உறவைத் தாண்டிய நிலையில் அமையவே செய்கின்றன.... சாகா வரம் பெற்ற உணர்வுகள்.. இடையில் எங்கள் மனதிலும் அது வாழ்கிறதே !


கோதை தனபாலன்.

அனுபவ முத்திரைகள்: கன்னிமார் தெய்வங்கள் ஏழு பேர். இன்று வழக்குச் சொ...

அனுபவ முத்திரைகள்:

கன்னிமார் தெய்வங்கள் ஏழு பேர். இன்று வழக்குச் சொ...: கன்னிமார் தெய்வங்கள் ஏழு பேர். இன்று வழக்குச் சொல்லாக சப்த மாதர் எனப்படுவர். கடந்த வாரம் ஒரு கிராமத்து கரந்தமலை ஐயனார் கோயிலில் இவர்...

கன்னிமார் தெய்வங்கள் ஏழு பேர். இன்று வழக்குச் சொல்லாக சப்த மாதர் எனப்படுவர். கடந்த வாரம் ஒரு கிராமத்து கரந்தமலை ஐயனார் கோயிலில் இவர்களுக்கான சிலை வடிவம் கண்டேன். அதுவரை மறந்து போயிருந்த எனக்கு கருவூருக்கு அருகில் பொன்னர் சங்கர் வாழ்ந்த இடமா

கக் கருதப் படும் வீரப்பூர் என்ற இடத்தில் பழமையின் அடையாளச் சின்னங்களாய் பார்த்த கன்னிமார் தெய்வங்கள் என்ற பெயரில் நடுகற்கள் ஊன்றப்பட்டு அதற்கு வழிபாடு நடந்ததை அறிந்து கொண்ட நினைவு மனதில் அலைமோதியது. பின்னர் யதார்த்த சூழ் நிலையாக நூலத்தில் ஒரு புத்தகம் எடுக்க அதில் இருந்த தகவலை இங்கு பகிர்கின்றேன்.
தமிழ் இலக்கியச் செய்திகளை ஆராய்ந்து பார்க்கும் போது, பெண்தெய்வ வழிபாடே ஆதி அந்தமுமாய் வழக்கத்தில் இருந்து வருவதை அறியமுடிகிறது. இவற்றை மூன்று வகையாய் நெறிப்படுத்தலாம். ஆரம்பம் அவர்களை கன்னிமார் ஸ்தானத்தில் வைத்து நடுகற்கள் ஊன்றி கொற்றவை என்ற பெயரில் சக்திதனைக் கூட்டி நம் சங்ககாலம் முந்தைய காலம் தொட்டே வணங்கி வரும் வழிபாடு. இரண்டாவது அதை தாய் ஸ்தானத்திற்கு வைத்து காளி அம்சமாய் வணங்கி வருதல். இது ஆரியக் கலப்பு ஏற்பட்டு ,சமய நல்லிணக்க காலக் கட்டத்தில் ஆரம்பித்து வழிவருதலாகும்.இந்தத் தாய் வழி பாட்டுக்குப் பிறகே இன்னும் சற்று எண்ண உணர்வுகள் மேலிட பத்தினி தெய்வ வழிபாடு தோன்றிற்று.
பழந்தமிழரின் வழிபாடு என்றுமே இயற்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு வருதலாம். அதன் படிக்கு தெய்வத்தின் பெயர்கள், காடுகிழாள், காடு கெழு செல்வி, கொற்றவை , காளி என்றவாறு பல அமைந்துள்ளன. ஏழு கற்கள் ஊன்றப் பட்டு வணங்குதல் இதன் முறைமை. இரண்டாவது நிலையில்,ஆண் தெய்வங்களுடன் இணைக்கப் பட்டு வழிபடும் முறைமை. சிவதுர்கை, விஷ்ணு துர்க்கை என்பதெல்லாம் இதில் அடங்கும். இது பற்றி சிலப்பதிகாரம் முதல் அறிப்படுகிறது. பின் பத்தினி தெய்வமாய் வழிபடும் முறையை அவ்விலக்கியம் தொட்டே அறியலாம். தோழி ஒருத்தி கண்ணகிக்கு இவ்வழிபாடு முறையை ஏற்கும் படி அறிவுறுத்த சமண மதத்தை சார்ந்தவளாகிய அவள் அதை தவிர்த்து விடுவாள். இந்த சமயத்தில்தான் சப்த கன்னிகள் என்பதும், சற்று திரிதலுடன் சப்த மாந்தர்கள்
என்றும் சொல்லப் படுதலாயிற்று. இவற்றின் பெயர்கள் முறையே, பிராமி, மகேஸ்வரி, கௌமாரி, நாராயணி, வராகி, இந்திராணி, காளி. பண்டைத் தமிழரிடையே கன்னிமாருக்கு ,உயர்பலி, ரத்தப்பலி கொடுக்கும் பழக்கம் கொடூர முறையில் இருக்க , நாடு விடுதலை பெற்றதும் உயிர் வதை சட்டத் தடுப்பில் வெகுவாக மறைந்து, இன்று சற்று அங்கொன்னும் இங்கொன்னுமாய்க் காணப்படுகிறது. படித்தவர்கள் பெருகி வரும் இந்நாளில் இந்தப் பலியிடும் முறை முழுவதும் மறையலாம்.

 தொடர்ச்சி.... கன்னிமார்கள் தெய்வங்கள் ஏழு 

இளங்கோ அடிகள் சிலப்பதிகாரத்தில் வேட்டுவ வரியில் ,கொற்றவையைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில் இரு சுடர்களுடனே வானிலே திரிபவரான முனிவர்க்கும் அமரர்க்கும் இடர் கெடுமாறு அருளுகின்ற இணையற்ற நின் பாதங்களைத் தொழ

ுதேம் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

சுடரொடு திரிதரு முனிவரும் அமரரும்
இடர்கெட அருளும்நின் இணையடி தொழுதேம்..

என்ற வரிகள் அவை.


ஒவ்வொரு சக்திக்கும் பெயரும் எழுத்தும் மக்கள் அமைத்தனர்.இச்சக்திகள் இசை பாடுவதையும் இவ்விசையிநின்றே உலகம் படைக்கப்படுகிறதென்றும் கண்டனர்.இவ்வாறு யைவனோடு ஒன்றியே நிற்கும் சக்தியை 'ஆ,ஈ,ஊ,ஏ.ஐ,ஓ,ஔ'என்று ஏழு குறியீடுகளாக அமைத்து இவை எழிசையைக் குறிப்பதாக கருதியதுமன்றி,ஏழு சக்திகளையும் ஏழு கன்னிகைக ளாகவும் திருக்கோயில்களில் சிலை அமைத்து வணங்கினர்.இம்மரபிநின்றே வானத்தில் தோன்றும் விண்மீன் தொகுதிக்கு சப்தரிஷி மண்டலம் என்று பெயர் வந்ததோ எனவும் கருத இடமுண்டாகிறது.உலகத்தில் எங்கும் ஏழு கிழமைகள்தாம் என்பதையும் இங்கு ஒப்பிடலாம்.பின்னர் 'சரி,ரி,க,ம,ப, த,நி'என்ற ஏழு சுவரங்களும் அமைந்தன.

 Pg Ramanan. ..நன்றி.

http://www.harappa.com/script/parpola12.html .....இதில் இது சார்ந்த வரலாற்றுக் கூற்று உள்ளது.

கோதைதனபாலன்

 
அதில் நான் கண்ட விபரம்,மற்றும் நான் அ றிந்தது சொல்கிறேன்.6+1 அருந்ததி என்பது பின்னாளில் ஆரிய கலப்பால் வந்த கதை.முன்னாளில் பரிபாடலில் வரும் அறுவர் என்பது கார்த்திகைப் பெண்களைக் குறிப்பது. செவ்வேள் முருகன் பிறப்பு வளர்ப்பு பாடுகையில் இவ்விளக்கம் வரும்.
முன்னதுக்கு ,சிலப்பதிகாரத்தில் ,'அ றுவருக்கும் இளைய நங்கை...' என்று பயின்று வர இவள் அருந்ததி என அறியலாம். மற்றும் அவர்களினூடே புராணம் சொல்லும் ஆண்தெய்வங்கள் ஏற்றி சப்தமாதர் ஆயிற்று..உருவங்களும் அமையலாயிற்று. ஆனால் நாட்டுப் புறங்களில் போற்றிய கொற்றவையை மட்டும் மாற்ற இயலவில்லை. எனவே அது வன துர்கை என்று வழங்கப் பட்டு நாட்டுப் புறங்களில் நாடு கல் ஊன்றி வணங்கும் வழிபாடே இன்றுவரை நீடிக்கிறது.

 தொடர்ச்சி....   நட்சத்திரம் பற்றி பேசுகையில் சப்தரிஷி மண்டலம் அல்லது கார்த்திகைப் பெண்டிர் நட்சத்திரக் கூட்டம் என்றும் சொல்லுவர். அந்நாளில் துருவ நட்சத்திரம், விடி வெள்ளி இவை அறியப்பட்டிருந்தது.எழும் கன்னிமார் என்று இந்த blog.com..ல் திராவிட முத்திரையோடு அறியப் படுமானால் ஒரு சங்கதியை பகிர்ந்து கொள்கிறேன். பண்டைய ஜோதிட நூலில் ஏழு கிரகங்களே பேசப்பட்டன. ராகு,கேது என்பது இல்லை. பின்னாளில் இந்த இரண்டிற்கும் பிரத்யேக வல்லமையான அமைப்பு தந்து நவ கோள்களாக வர்ணிக்கப் பட்டாலும் இவை இரண்டும் கோள்கள் ஆகா. ஏழு கிரகங்களே உண்மை. மற்றும் 27 நட்சத்திர வரிசை மாறி இருந்தது. கார்த்திகை தொடக்கமே அவை சொல்லப்பட்டு பரணி இறுதியாக வைக்கப்பட்டது. இதை துருவ நாடி பேசும்.சத்யசாரியார் எழுதியது. பின்னாளில் இந்த முறையும் மாற்றி வைக்கப் பட்டுள்ளது.அசுபதி தொடங்கும் நிலை ரேவதி இறுதியாக இன்றளவும்நடை முறையில் உள்ளது.கோதைதனபாலன் 

அனுபவ முத்திரைகள்: பிள்ளையார்

அனுபவ முத்திரைகள்: பிள்ளையார்: பிள்ளையார் ! இந்தப் பிள்ளை யார் ? மனமே நீ சுவையாக அசை போடுகிறாயே. இந்த மராட்டிய இறக்குமதி தெய்வத்திற்கு வயது வரம்பில்லாமல் பக்தி செலுத...

பிள்ளையார்

பிள்ளையார் ! இந்தப் பிள்ளை யார் ? மனமே நீ சுவையாக அசை போடுகிறாயே. இந்த மராட்டிய இறக்குமதி தெய்வத்திற்கு வயது வரம்பில்லாமல் பக்தி செலுத்தும் ஞான பூமிதான் இந்த பாரதம். திருவிழாவோ, பண்டிகையோ சொல்லி நாம் புதுசு அடைவது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், இந்தப் பிள்ளையாண்டனுக்குத்தான் எத்தனை எத்தனை விதமான படையல்கள்; அலங்காரங்கள்; இனிய வரலாறுகள்; அருமையான பாடல்கள்! ஒவ்வொரு விருப்பத்திற்கும் உண்டான தெய்வங்கள் பல உண

்டு; ஆனால் விருப்பப்படியெல்லாம் அழைக்கப்படுபவன் இவன் ஒருவனே. அருளும் விதமோ ஒரு கண்ணாமூச்சி விளையாட்டுதான். இவனுக்கென்று கோயில் கேட்கமாட்டான். கட்டும் கோயில்களில் எல்லாம் ஒரு சிறு பங்கு வாங்கிக் கொள்வான். ஆத்தோரம் கண்டால் விடமாட்டான்; அங்கேயே ஒரு அரசமரமோ,ஆலமரமோ கண்டு யோகமூர்தியாய் உட்கார்ந்து விடுவான். தினம் ஒரு குடம் தண்ணீர் ஊற்றச்சொல்லியே மனம் குளிர்வான்,வேண்டும் வரம் தருவான். அதோடு விடுவானா, மலையைக் குடைந்தும், அதன் உச்சி மீதும் அமர்ந்து கொள்ளும் உச்சிப் பிள்ளையார் இவன். இவனை சைவமோ,வைணவமோ முழு உரிமை கொண்டாடாதபடி பாதுகாத்துக் கொள்வதில் தந்திரகாரன்; சமர்த்தன். சிவத்தலங்களில் நெற்றிப் பட்டையோடு எப்பொழுதும் காட்சி அளிப்பவன் அழகர் கோயிலில் நெற்றியில் ராமத்துடன் காட்சி அளிப்பான். குறைகளை இவனிடம் சொல்லப் போனால் தனது பார்வையாலே நம் குறைகளை ஒரூ கணம் மறந்து விடச் செய்யும் உன்னத தெய்வம் இவன்! பெரும் வயிறு கொண்ட இந்த யானை முகத்தோனுக்கு ஒரு சின்ன எலி வாகனமாம். வேடிக்கையான கலியுக விந்தை தெய்வம் இவனே. தொட்டது துலங்க பிடித்து வைக்கும் மஞ்சள் பிடிப்பிலும் எழுந்தருளி காட்சி தருபவன், அருள் புரிபவன் இவன் ஒருவனே ! இந்த ஞான சித்து விளையாட்டு கொண்ட தெய்வத்தை இந்த நன்னாளில் நாம் இனிதே உள்ளம் குளிர்ந்தே வணங்குவோம்.

கோதைதனபாலன் சுய அனுபவம்: 

இன்று ஊரே கோலாகலமாய் கொண்டாடும் பிள்ளையார் சதுர்த்தி விழாவில்
ஞான மூர்த்தி பிள்ளையாரின் சித்து விளையாட்டு ஒன்று, என் வாழ்வின் ஒரு மறக்க முடியாத நிகழ்வாய் அமைந்து விட்டதை பகிர்ந்து கொள்கிறேன். நான் ஒன்றும் பெரிய , தவறாது மந்திரம் சொல்லி, விரதம் கடைப்பிடிக்கும் பக்தை அல்ல. சாதாரணமாய் சிறு வயதில் வெள்ளிக் கிழமையானால் பிள்ளையார் கோயிலுக்கு அம்மாவின் கட்டளைப் படி விளக்கிற்கு எண்ணெய் ஊற்றி வந்திருக்

கிறேன். பிள்ளையார் சுழி போட்டு எதையும் எழுதத் தொடங்குவேன். மற்றபடி ஒரு தெய்வத்தின் மீது பயத்துடன் கூடிய ஒரு பக்திக்கு மேல் பெரிதான காரியங்கள் நான் செய்ததில்லை. இப்படியிருக்கையில் சில வருடங்களுக்கு முன்னால் அருகிலிருந்த பிள்ளையார் கோயிலுக்கு ஏதாவது என்னால் ஆனது செய்யலாம் என்ற எண்ணத்தோடு, ஆசை மேலிட கோயிலுக்குச் சென்றேன். அர்ச்சகரிடம் பணிவாக என் விருப்பத்தை சொல்லலானேன். ‘கோயிலில் எல்லாம் வேண்டுவன வைத்திருப்பீர்கள்; இருந்தாலும் நானும் ஒன்று பிள்ளையாருக்கு வாங்கி வைக்க ஆசைப் படுகிறேன். பூஜை சாமானம் ஏதும் குறிப்பிட்டது வேண்டுமா’ என்று கேட்க, அவர், ‘வேண்டாம் அவையெல்லாம் இருக்கிறது.’ ‘சரி, அப்போ அலங்காரத்துக்கான வெள்ளியிலான பொருள் வேண்டுமா ‘ அவையும் வேண்டுமளவு உள்ளது.’ ‘கண்கள், தந்தம் இந்த உறுப்புகளுக்கான வெள்ளி
அணிகலன் வாங்கித் தரலாமா/’... ‘எல்லாமே இருக்கிறது.’ என்றார். நாங்கள் குழம்பி விட்டோம். ‘சரி என்னதான், ஏதாவது சொல்லுங்கள் முடிந்ததைச் செய்கிறோம்;, என்று கேட்க அவர் சொன்னது என்னையும் என்னுடன் வந்தவரையும் திகைப்பில் ஆழ்த்தியது. அவர் சொன்னது, ‘விக்கிரகத்திற்கு சாற்ற துணி இல்லை, திரையும் இல்லை; அவற்றை வேண்டுமானால் வாங்கிக் கொடுங்கள்’ மனதிற்குள் சிரிப்பு மேலிட்டாலும் மனமகிழ்ந்து அவரிடமே அளவு கேட்டு ,மறுநாள் இரண்டையும் வாங்கிக் கொடுத்து வந்தோம். தையல் கூலியும் நாங்களே தருவதாகவும் சொல்லி பொறுப்பை அவரிடமே விட்டு விட்டு பிள்ளையாரை வணங்கி வந்தோம். பின்னர் அந்த வார இறுதியில் ஒரு சனிக்கிழமை என்று நினைக்கிறேன் ,கோயிலுக்குச் சென்று உள்ளே ஒரு வலம் வரும்போது எங்கள் நெஞ்சம் விம்மியது. அது ஒரு வகை பரவசத்தால். ஆமாம், அன்று அங்கிருந்த பிள்ளையார் மட்டுமல்ல, ஆஞ்சநேயரும் ,முருகரும், துர்க்கையும் நாங்கள் தந்திருந்த துணியினால் ஆன அலங்காரத்துடன் காட்சி அளித்தனர். ஒரு தெய்வத்திற்கென்று நினைத்துச் செய்ய, ஏனைய பரிவார தெய்வங்களும் அதை மகிழ்வுடன் ஏற்றிருந்த காட்சி, பிள்ளையாரின் திருவிளையாடல்தானே!
அவனது ஞானத்தின் பெருமையை அவன் , அன்று எங்களை உணர வைத்தான்.

  

அனுபவ முத்திரைகள்: பதினெட்டுபடிக் கருப்பு பிறப்பு.(அழகர் கோயில் கா...

அனுபவ முத்திரைகள்:
பதினெட்டுபடிக் கருப்பு பிறப்பு.

(அழகர் கோயில் கா...: பதினெட்டுபடிக் கருப்பு பிறப்பு. (அழகர் கோயில் காவல் தெய்வம் ! வர்ணிப்பு பாடலில் .) சத்தியின் சமர்த்தியவள் மக்கள் சார்புடனே தானுதிக்க ...

பதினெட்டுபடிக் கருப்பு பிறப்பு.

(அழகர் கோயில் காவல் தெய்வம் ! வர்ணிப்பு பாடலில் .)

சத்தியின் சமர்த்தியவள் மக்கள் சார்புடனே தானுதிக்க
சந்தனக் கருப்ப னொன்னு சங்கிலி கருப்பன் இரண்டு
காளாங்கிக் கருப்பன் மூணு
உச்சிக் கருப்பன் நாலு ஊமைக் கருப்பன் அஞ்சு
உருளு தேரடிக் கருப்பன் ஆறு
ஆறு கருப்பனுக்கு ஏழாவதாக பெரிய கருப்பன் எசமானாகஏழு கருப்பனும் பிறக்க

அந்திமாடன் சந்திமாடன் ஆகாயமாடன் சுடலைமாடன்
லாடனென்ற சந்நியாசி ஆக மாடன் வகையி லைந்தும்
மாடன் வகையி லைந்தும் அஞ்சும் ஏழும் பன்னிரண்டு
சங்கன் சமயன் பனிரெண்டும் இரண்டும் பதினாலு
சப்பாணி சோனை சமர்த்தர்கள் காவல் ஆகப்
பதினாலு ரெண்டும் பதினாறு
வீரபத்திர னென்னும் அக்னி வீரன் அடங்காத இருளன்
வீரன் வகையில் இவர்கள் இணைப்பு பதினெட்டு
அந்தப் பராசக்தியின் துர்க்கை என்ற ஒன்பது பிறவியிலே
மூணு பிறவி
ஏ அம்மா! ஆத்தாள் பரமேஸ்வரி படிவாசல் சக்தி
வல்லிப ராபரி- அவள்
பேச்சி யென்றும் இருளாயி யென்றும் ராக்காயி எனவும்
ஆக இவர் பிறவி மூணு வகை
பதினெட்டு மூணுங் கணக்கு பந்தி இருபத்தி யொன்னு
அஞ்சிரண்டு ஏழு இவர்களுடன் பந்தி அடங்க இருபத்தி யொன்னு
இருபத்தோர் பந்தி அருபதோர் சேனைதளம்
அடக்கி அரசால அய்யன் குருநாதன்
கம்பிகளைத் தானே வாகுடனே கட்டிக் கரைகாத்துவரப்
பிறந்த மக்களெல்லாம் கூட்டி மலையாள நாடு மந்திர
மகாராசன் கோட்டை வந்து தங்கி இருக்கையிலே
பிறந்தாய் மலையாளக் கருப்பன் பேருகொண்டாய் கீழ்நாடு
வளர்ந்தாய் மலையாளம் கருப்பன் வந்துதித்தால் கீழ்நாடு
சிறந்தாய் மலையாளம் கருப்பனுட சேனைத்தளம் சிறப்படஞ்ச கீழ்நாடு
பிறந்தாய் மலையாளம் கருப்பன் துலங்குவது கீழ்நாடு....
 .........அழகர் வர்ணிப்புப் பாடல்

இந்த ஆடி மாதத்தில் அழகர் கோயிலில் கள்ளழகர் தன் கருவறைக்குச் செல்கிறார். இது சமயம் அங்குள்ள பதினெட்டாம்படிக் கருப்புக்கு சந்தனக் காப்பு வைபவம் நடந்தரங்கேறும்.